2005/May/30

ตามสั่งครับ เรื่องที่ไม่เศร้า......ลองอ่านกันดูนะครับ

ขอให้มีความสุขกับการอ่านครับ .....Q(>.<)๐.....

ก๊อก ๆ ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น พร้อมกับเสียงตะโกนว่า

ตื่นได้แล้วลูก เดี๋ยวไปเรียนสายนะ แม่บอก กว่าผมจะตื่น

และไปอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ 7 โมงกว่าแล้ว

เลยสรุปวันเรียนวันแรกนั้นก็มาสายเสียแล้ว เอ้อ! ลืมบอกว่าไป

ผมชื่อ ศรุต อุดมการ หรือเรียกสั้นว่า ป๊อบก็ได้

เรียนอยู่คณะวิศวกรรม คอมพิวเตอร์ วันแรกมาก็ยังไม่มีอะไรมาก

นอกจากมาจดตารางเรียน คนมาเรียนคณะนี้ก็เยอะพอสมควร

ผมก็กวาดสายตาไปดูทุกๆคน ก็ยังไม่รู้จักใคร มองสาวๆ

ก็รู้สึกจะมีค่อนข้างน้อย และสวยๆ ไม่ค่อยจะมี เลยสรุปวันนี้ก็ยังไม่มีเพื่อน


พอตอนพักเที่ยงผมก็ไปนั่งกินข้าวที่โรงอาหารอยู่คนเดียว

ขณะที่ผมกำลังกินข้าวผัดหมูสุดโปรดที่ร้อนๆอยู่นั้น ก็มีเสียงพูดขึ้นว่า

นาย ๆ เรานั่งกินข้าวด้วยคนได้ป่ะ เป็นเสียงผู้ชายคับ ผมก็เงยหน้าไปมอง

แล้วก็ตอบว่า ได้คับ เชิญ ๆ มีคนอยากรู้จักเราด้วยแฮะ แอบดีใจนิด ๆ

เค้าก็บอกว่าเห็นผมว่าที่ห้องเรียนวันนี้ เพราะเรียนคณะเดียวกัน

เลยอยากจะมารู้จักเป็นเพื่อนกันไว้ เพราะเค้าก็ต่างจังหวัด ยังไม่มีเพื่อน

เลยอยากจะหาเพื่อนไว้คุยด้วย เพื่อนคนเค้ามีชื่อว่า ต้น เป็นคนคุยสนุก พูดเก่ง

และหน้าตาก็ถือว่าหล่อ แต่คงหล่อน้อยกว่าผม อิอิ ล้อเล่นคับ เรา2คนนี้สนิทกันไวมาก

เนื่องจากมีนิสัยที่คล้ายๆกัน และชอบอะไรๆ บางอย่างๆเหมือนกัน เลยเป็นเพื่อนซี้กันเลย


ก็เรียนมาได้ 2 อาทิตย์แล้ว ก็เริ่มรู้จักชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยมาก รู้จักคนมากขึ้น

ตอนนี้ผมก็นั่งที่ม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้ มองสาวๆ ที่ผ่านไปผ่านมา เพราะอยากมีคนรู้ใจกับเค้ามั่ง

แต่ก็ยังไม่เจอคนถูกใจเลย บ่นกับตัวเองว่าสงสัยคงอาภัพ เรื่องความรัก

เพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยพบรักแท้กับเค้าซะที เห็นแต่คนอื่นมีความสุข ก็แอบอิจฉา

เฮ้อ~ ถอนหายใจ ติ๊ด ตะละติ๊ตๆ~~ เสียงโทรศัพท์มือถือดัง ขึ้น ฮัลโหล ว่าไงต้น ผมพูด

เออ มีเรื่องจะบอก เป็นเรื่องดีมากๆ มาเจอกันที่โรงอาหารนะเว้ย รีบๆมาล่ะ ตื้ดๆๆๆ

ต้นพูดเสร็จแล้วก็วางสายไปเลย ผมดูนาฬิกา ก็ใกล้จะเที่ยงแล้ว จ๊อก ๆ เสียงท้องร้อง

เพราะยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลยคับ เลยรีบเดินไปโรงอาหารเพื่อหาอะไรกิน และไปเจอไอ้ต้นด้วย

ไม่รู้ว่ามีเรื่องดีอะไรน้า เสียงนี้มีความสุขสุดๆ ผมก็ไปสั่งข้าวผัดเจ้าประจำมานั่งกินเหมือนเคย

สักพักต้นก็เดินเข้ามาทัก ผมเหลือบไปเห็นผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่งยืนอยู่หลังไอ้ต้น

ผมก็เลยกระซิบถามว่า ไอ้ต้นใครวะ ผู้หญิงข้างหลังแกอะ น่าตาน่ารักดี ญาติแกหรอ จีบได้ปะ?

ไม่ได้เว้ย! ห้ามเด็ดขาดต้นรีบบอก คนนี้อ่ะแฟน ก็เรื่องดีที่จะมาบอกไง ต้นพูดต่อ ผมก็อึ้งเลย

โหมาเรียนแปปเดียว หาแฟนได้แล้ว ก็มันหน้าตาดีเลยหาแฟนไม่ใช่เรื่องยาก

เออ แล้วแฟนแกชื่ออะไรอะ ชื่อ นุช คะ ผู้หญิงคนนั้นตอบ ผมชื่อป๊อบนะคับ ผมตอบ

โห ที่กะผู้หญิงที่พูดซะเพราะเลยนะ ต้นแซว และหลังจากนั้นก็เรากินข้าวเที่ยงกัน

คุยกันไปอย่างสนุกสนาน แล้วก็รู้ว่า นุชเรียนอยู่คณะเภสัชศาสตร์

ผมดูไอ้ต้นท่าทางจะมีความสุขมากคับ เพราะมีแฟนน่ารักแบบนั้น

ผมก็อิจฉามันซิคับ ไม่มีแฟนกับเค้าซะที......


วันหนึ่ง ต้นก็โทรมาชวนเพราะมากินข้าว และยังบอกว่า มีเรื่องดีจะบอกอีก

ผมก็เลยสงสัยว่ามันเรื่องดีอะไรอีก หรือว่ามันได้แฟนเพิ่มอีกคน คงไม่ใช่หรอก

เพราะมันก็รักกับนุชดี ผมก็ไปนั่งรอที่โต๊ะประจำ สักพักต้นมันก็เดิน แล้วก็นุช

เฮ้ยมีผู้หญิงอีกคนมาด้วย มองเห็นครั้งแรกคับ หัวใจเต้นแรง

เหมือนอยากจะหลุดออกมาจากอกเลย นี่นะหรอที่เค้าว่ารักแรกพบ อาจจะประมาณนั้นก็ได้

เพราะเธอน่ารัก ขาว ผมสั้น ตาโต สเปคผมเลย เป็นไรวะ มองตาค้างเลยต้นพูด

ป่าวๆ ไม่มีไรผมตอบ สรุปแล้วพอได้คุยกันจริง ก็รู้ว่าอีกคนเค้าเป็นเพื่อนสนิทกับนุช

เลยชวนมากินข้าวด้วยกันเฉยๆ ผมดูแล้วเธอก็น่ารักเหมือนกัน คุยไปคุยมาก็รู้ว่าเธอ

เรียนคณะเดียวกับนุช และชื่อว่า เนส พอตอนเย็นวันนั้น ผมก็เลยถามไอ้ต้นว่า

เนสมีแฟนรึยัง มันบอกยัง ผมก็เลยแอบดีใจว่าคนที่ตัวเองแอบปิ๊งนั้นยังไม่มีแฟน

แต่ต้นมันก็บอกว่า ต้องทำใจหน่อยนะ เพราะคนมาจีบเนสเยอะ ผมดีใจได้ไม่ถึง 1นาที

ไอ้ต้นก็พูดดับความหวังผมซะแล้ว วันนี้ก็กลับไปคิดถึงแต่หน้าเนส หวังว่าพรุ่งนี้คงได้เจอเธออีก

มีสวนสาธารณะแห่งหนึ่งที่ผมชอบไปนั่งเล่น เวลาเบื่อๆ หรือคิดอะไรไม่ออก

เพราะมันจะทำให้ผมสบายใจขึ้น และผมก็จะชอบเอาสมุดกับดินสอไปวาดรูปเล่นด้วย

เพราะผมชอบว่ารูป วันนี้ผมก็ไปนั่งอีกและลองวาดหน้ารูปเนส แต่สรุปวาดได้ตลกมาก

ผมก็คิดถึงเนสที่แสนน่ารักคนั้น เพราะผมก็รู้จักกับเนสมาได้ อาทิตย์กว่าแล้ว

เห็นคนมาจีบเนสเยอะ กลัวว่าเนสจะไปชอบใครสักคนที่มาจีบก่อน

ผมก็คิดหาวิธีที่จะบอกรักเธอยังดี กลัวเนสจะไม่รับรัก คิดไปคิดมาเลยกลับมาบ้านนอน

พรุ่งนี้จะได้ไปเรียน แล้วก็อาจจะเจอเนสอีก

เย็นวันหนึ่งผมก็ไปนั่งที่สวนสาธารณะที่ผมชอบนั่งสักพักผมก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินมา

อ้าวเนสนี่นา ผมก็เลยชวนเนสมานั่งคุยกับผม รู้สึกมีความสุขที่สุดในโลกเลย

คุยได้สักพักผมก็ผมก็วาดรูปเล่นอยู่ แล้วก็ถามเนสว่า เนสชอบรูปอะไรหรอ

เนสก็ตอบว่า รูปหัวใจ พร้อมก็หน้าแดงนิดๆ ผมก็คิดว่าเนสอยากจะบอกรักเรารึป่าวน้า

และผมก็เอาพลังใจออกมาเต็มที่และถามเนสว่า ถ้าเรารักเนส เนสจะเป็นแฟนเราได้มั้ย

เนสหันหน้าหนี และหน้าก็แดงมากขึ้น แล้วก็พูดว่า ได้ซิ ก็เพราะเนสก็ .....


ก๊อกๆๆ ตื่นได้แล้วลูก 7โมงกว่าแล้ว ผมตื่นขึ้นพร้อมกับรู้สึกโมโหแม่มาก

ที่ดันมาทำลายฝันอันแสนหวานของผม ของแค่อีก1นาทีค่อยมาปลุกไม่ได้รึไง

ทำไมต้องมาปลุกตอนนี้ด้วย แล้วผมก็ออกไปจากบ้านพร้อมหน้าอันบูดบึ้ง

แต่พอตอนเที่ยงผมก็ยิ้มได้ เพราะได้เจอหน้าเนสแล้ว แล้วก็นึกถึงความฝันที่ได้ฝันเมื่อคืน

ถ้าเป็นเรื่องจริงก็คงจะดีมากๆเลย จะมีซักวันมั้ยที่เป็นวันนั้น ผ่านเกือบเดือนแล้ว

ต้นกับนุชก็ยังคงรักกดี รักกันจนผมอิจฉา แล้ววันนี้ผมก็เลยไปขอเบอร์มือถือเนส

อ้างว่าจะเอาไว้ถามเรื่องงาน ไรประมาณนั้น เนสก็ให้มา ผมก็ดีใจมาก

แล้วคืนวันนั้นผมก็ลองโทรไป คุยกับเนสเรื่องทั่วๆไป คุยได้ประมาณ 10 นาที ก็ต้องวางแล้ว

เพราะมีงานต้องทำ แต่ก่อนวางผมก็ จะบอกว่า หลับฝันดีนะ

หลังจากนั้น เกือบทุกวันผมก็จะโทรไปคุยกับเนส จนเวลาผ่านไป

เกือบประมาณ 6 เดือน ผมเริ่มรู้สึกว่า เนสน่าจะชอบผมบ้าง เลยอยากจะลองบอกรักเนส

แล้วอีก 3วันก็จะเป็นวันเกิดเนสแล้ว ผมก็ไปหาของขวัญ แล้วในที่สุด ก็ซื้อตุ๊กตาหมา

ก็มันน่ารักดี และพอถึงวันเกิดเนส ผมก็มอบตุ๊กตาหมาให้เนส เนสก็ขอบคุณ

ท่าทางเนสจะชอบมันด้วย ผมก็ดีใจมาก บอกว่าให้หมานี่เพราะให้ มาเฝ้าดูแลเนส

แล้วก่อนจะไปผมก็บอกว่า เดี๋ยวคืนนี้โทรไปหานะ และเวลาประมาน 3 ทุ่ม

เป็นเวลามาตรฐานที่ผมจะโทรไปหาเนส แล้ววันนี้ผมก็โทรไป ก็คุยกันเหมือนปกติ

แล้วสักพัก ผมก็พูดว่าเนส วันนี้ป๊อบมีเรื่องสำคัญอยากจะบอกเนสล่ะ

เรื่องอะไรหรอเนสถาม

คือว่าวันนี้เป็นวันเกิดเนสใช่มั้ย ป๊อบจะพูดอะไรให้รู้ไว้ อะไรหรอ เนสถามอีก

...... ผมเงียบไปประมาณ 10วินาที คือ...คือว่า ป๊อบรักเนสคับ กว่าจะพูดออกมาได้

พอพูดแล้วรู้สึกโล่งอก แต่ก็มาหนักอกอีกครั้ง เพราะไม่รู้เนสจะตอบว่ายังไง

อยากจะขอเป็นแฟนเนสได้มั้ย ?ผมถามต่อ เนสก็ยังคงอึ้งกับคำพูดของผมอยู่มั้ง

ผมก็คิดแล้ว ว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ แล้วก็ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ และ ก็มีเสียงว่า อื้อ

เฮ้ยเนสตอบตกลง สุดยอดเลยความฝันเป็นจริงแล้ว แต่เดี๋ยว ต้องมีสัญญากันก่อน

ว่าจะดูแลเนสดีๆ ห้ามไปยุ่งกับผู้หญิงคนอื่น แล้วก็ ~~~~~~ เนสก็บ่นข้อตกลงมาเกือบ 20 ข้อ

ผมฟังแล้วยังอึ้ง จะทำได้หมดมั้ยนะ ขนาดยังไม่ได้ทันจะคบกันเลย

แล้วสุดท้ายผมก็ได้เป็นแฟนกับเนสคับ รู้สึกมีความสุขมากๆ

เวลาจะไปไหนก็มักจะไปด้วยกัน ดูหนัง กินข้าว

แล้วก็จะโทรคุยกันทุกคืนเลย เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วครับ


ผ่านไป 4 ปีแล้ว ผมกับเนสก็คบกันอยู่ ยังคงรักหวานแหววเหมือนเดิม

แล้ววันหนึ่งผมก็ชวนเนสไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะที่ผมชอบ

ผมก็นัดเนสไว้ว่า4โมงเย็นไปเจอกัน ผมก็ออกบ้านไปถึงสวนสาธารณะ

ประมาน บ่าย3โมง 40นาที ผมก็นั่งรอเนสอยู่ สักพักผมก็เห็นเนสเดินมา

แล้วเนสก็มานั่งข้างผมุคยกันเรื่องทั่วๆไป แต่ผมรู้สึกว่ามันจะคล้ายๆกับความฝันที่เคยฝันรึป่าว

วันนี้ผมก็เอาสมุดวาดรูปกับดินสอมาด้วย ผมก็วาดรูปแล้วก็ถามเนสดูว่า
เนสชอบรูปอะไร ใช่รูปหัวใจรึป่าว (เอามาจากความฝัน)

ก็ชอบอยู่นะ ขอกระดาษกะดินสอหน่อยซิ เนสบอก ผมก็ยื่นให้

เนสชอบรูปนี้ เนสยื่นสมุดวาปรูปให้ผม ในกระดาษนั้นมีเพียงเส้นตรง 2 เส้นเรียงที่ขนานกันอยู่

ทำไมถึงชอบล่ะ รูปอะไรหรอผมถาม ก็เส้นขนานไง เนสตอบ

ผมก็งงๆว่าทำไมถึงชอบเส้นขนาน

เนสมีเรื่องสำคัญจะบอกป๊อบด้วยล่ะ อยากจะบอกป๊อบ

ความรักระหว่างเรา 2 คน คงเป็นแบบเส้นขนานล่ะมั้ง ไม่มีวันมาเจอบบรรจบเนสพูด

ผมก็อึ้งซิคับมาพูดแบบนี้มันหมายความว่าอะไร เนสเป็นอะไรรึป่าว ทำไมถึงพูดแบบนี้ ผมถาม

ไม่ได้เป็นอะไร เดี๋ยวเนสคงต้องกลับบ้านก่อนนะ นี่มันเย็นมากแล้ว

เนสพูดเสร็จก็กลับบ้านไป ปล่อยให้ผมซึ่งนิ่งอยู่อย่างงั้น ให้นั่งอยู่คนเดียวในสวนสาธารณะ

ประมาณ 1ทุ่มผมกลับถึงบ้านกลับที่ห้องแล้วก็นอนคิดว่าทำไม ทำไมกัน

ทำไมเนสถึงบอกว่าเราเป็นเหมือนเส้นขนาน ทั้งๆที่เราก็รักเนส และเนสก็รักเรา

ทำไมเราทำอะไรผิดไป มันไม่ดีตรงไหน หรือว่าเนสจะมีคนที่เนสชอบ ผมก็นั่งคิดไปเรื่อย

ทำให้สับสนและกังวลมากขึ้น คืนนี้ผมโทรไปแต่เนสก็ไม่รับสาย

ทำให้ผมรู้สึกอยากจะเป็นบ้า 4 ปีที่คบกันมามันไม่มีค่าเลยหรือ?

ผมก็ได้แต่นอนซึมที่บ้านไม่ไปเรียน 2วัน

ติ๊ด ตะละติ๊ตๆ~~ เสียงมือถือผมดัง ดูแล้วว่าเป็นไอ้ต้นโทรมา

มีไรวะ คนยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่ ไม่มีอะไรก็ไม่ต้องโทรมา ผมพูด

เฮ้ย! เรื่องเกี่ยวกับเนสว่ะ จะฟังมั้ยต้นพูด เฮ้ย ฟังๆๆๆ ว่ามาๆ มีอะไร

ผมรีบตอบพร้อมกับตั้งใจฟัง คือว่าเนส เนส.... เนสอะไรวะผมรีบซักให้มันบอก

เนสสอบชิงทุนไปเรียนต่างประเทศได้ว่ะต้นบอก ผมก็อึ้งไปสักพัก