2005/Jun/06

โทษทีครับหายไปนานเลย -_-"

พอดีโรงเรียนเปิดเทอมแล้วครับ เลยไม่ค่อยได้เข้ามาอัพ

วันนี้มีเรื่องมาให้อ่านอีกครับ......Q(>.<)๐.....

ปล.เตรียมผ้าเช็ดหน้าเผื่อไว้ก็ดีนะครับ หุหุหุ แล้วเจอกันครับ

รักครั้งแรกใช่จะผิดหวังเสมอไป

มีคนเคยบอกว่า ความรักมีอยู่ 3 แบบ

1. รักเพราะหลง

2. รักเพราะอ่อนไหว

3. รักเพราะเข้าใจ

และยังมีคนบอกอีกว่า รักครั้งแรกส่วนมากจะเป็นรักเพราะหลงและมักจะไม่สมหวัง

แต่สำหรับผมแล้วรักครั้งแรกเป็นรักที่เป็นความทรงจำที่ดีที่สุดในชีวิตของผม


ผมชื่อ แทน เรียนปี 3 อยู่มหาลัยแห่งหนึ่ง ผมต้องทำงานไปเรียนไป

เพราะพ่อแม่ผมเสียชีวิตโดยอุบัติเหตุเมื่อปีก่อน

ตอนนี้ผมจึงเหมือนอยู่ตัวคนเดียว ตั้งแต่พ่อแม่ผมเสีย

ผมก็เงียบมาตลอดไม่ค่อยคุยกับเพื่อนคนไหนเลย ส่วนเธอ.....

เธอชื่อ ซี ......ซีเป็นลูกคนรวย เรียนปี 3 เหมือนผม และคณะเดียวกับผม

โดยความคิดของผมแล้วนั้นลูกคนรวยส่วนมากจะชอบทำตัวเว่อร์ ๆ

แต่สำหรับซีแล้วเธอไม่ใช่ ซีเป็นคนเรียบร้อย ร่าเริง เรียนเก่ง

แล้วยังเป็นที่รักของเพื่อน ๆ ด้วย ซึ่งต่างกับผมราวฟ้ากับดิน

ผมแอบมองซีมาตลอดตั้งแต่เข้ามาเรียนปี 1

แต่ตอนนี้ผมคงไม่มีเวลาคิดเรื่องนั้นแล้ว ตั้งแต่พ่อแม่ผมเสีย

ผมก้อไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับเพื่อน ๆ เลย ดังนั้นเลิกฝันถึงซีไปได้เลยครับ

เช้าวันนึง......เข้าเรียนคาบแรก อาจารย์สั่งให้ทุกคนนำงานที่สั่งมาส่ง

ผมไม่รู้เรื่องเลยว่าอาจารย์สั่งงานตอนไหน สงสัยสั่งตอนที่ผมแอบหลับ

ในห้องเรียนมั้ง ผมทำอะไรไม่ถูก

แทน เสียงผู้หญิงเรียกชื่อผม ผมหันไปมอง ซีเป็นคนเรียก

ซีพูดต่อว่า ซีทำรายงานมาให้ ซีรู้ว่าแทนไม่ได้ทำมา

เพราะเมื่อวานแทนหลับในห้องเรียนตอนอาจารย์สั่งงานพอดี

พอพูดเสร็จซีก็วางรายงานไว้บนโต๊ะ แล้วก้อเดินกลับไป

หลังเลิกเรียน ผมเดินเข้าไปบอก ขอบคุณซี

แต่ซีพูดกลับมาว่า "เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นข้าวมื้อเที่ยงได้มั้ยคะ"

ผมดีใจไม่คิดเลยว่าผมจะมีโอกาสได้นั่งกินข้าวกับซี

ผมเลยตอบกลับไปว่า ได้ครับ หลังจากนั้นเราก้อเดินไปกินข้าว

ที่โรงอาหารของมหาลัย เธอดูเรียบร้อยมากเวลาทานข้าว

พอทานเสร็จ ซีก้อพูดขึ้นมาว่า

ซีรู้นะ ว่าแทนไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่ค่อยมีเวลาทบทวนเรื่องที่เรียนไป

เอาเป็นว่าเวลาแทนว่าง ซีจะติวให้แทนดีมั้ย

ความหวังดีจากหญิงคนนึงที่ผมเคยแอบมองมาตลอดนั้น

มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก หลังจากวันนั้นผมกับซี ก็จะมานั่งติวหนังสือกัน

ทุกวันจนเรียนจบมหาลัย ผมก็มีบริษัทมารับเข้าทำงาน 2 บริษัท

บริษัทแรกทำงานในกรุงเทพ ส่วนอีกบริษัททำงานที่ระยอง ผมปรึกษากับซีว่า

จะเลือกบริษัทไหนดี ซีบอกว่า ตามใจแทนเถอะ ชีวิตเป็นของแทนนะ

ผมได้ยินดังนั้นผมก้อไม่ลังเลที่จะเลือกทำบริษัทที่ 2

ถึงผมจะต้องไปทำที่ระยอง แต่มันเป็นอนาคตที่ดีสำหรับผม

ผมไปทำงานอยู่ที่ระยอง 1 อาทิตย์ผมจะโทรหาซี 2 3 ครั้ง

1 เดือนผมจะเข้ากรุงเทพ 1 2 ครั้ง


เวลาผ่านไป 4 ปี ผมได้ย้ายเข้ามาทำงานในกรุงเทพ

เพื่อมารับงานในตำแหน่งผู้จัดการบัญชี พอผมมาถึงกรุงเทพ

ทางบริษัทให้ผมลาพักร้อนได้ 1 อาทิตย์ ผมจึงตัดสินใจชวนซีไปเที่ยวเป็นครั้งแรก

ผมโทรเข้ามือถือซี ผมชวนเธอไปที่สวนสามพราน เพราะซีชอบดอกไม้

ซีตอบกลับมาว่า จริงหรือแทน ซีไม่เคยไปไหนกับใครนอกจากพ่อและแม่เลย

แทนจะพาซีไปวันไหนค่ะ ผมบอกกลับไปว่า พรุ่งนี้โอเคมั้ย

พาไปเที่ยวเสร็จแล้วซีไปดูคอนโดเป็นเพื่อนแทนหน่อยนะ

แทนจะซื้อคอนโดใกล้บ้านซี ซีตอบมาว่า "ได้ค่ะ แล้วเจอกันนะค่ะ"


เช้าวันรุ่งขึ้นผมไปรับเธอที่บ้าน หลังจากนั้นผมก้อนั่งรถแท็กซี่ไปสวนสามพราน

ระหว่างที่ดูดอกไม้นั้นซีดูมีความสุขมาก

ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผมได้สัมผัสมือซี หลังจากที่คุยกันมานานถึง 6 ปี

พอบ่ายผมก้อไปดูคอนโดที่อยู่ใกล้บ้านซีที่สุด แล้วก้อเซ็นสัญญาซื้อผ่อนทันที

ตกเย็นซีชวนผมไปบ้านของเธอ ซีบอกว่า คุณพ่อของซีอยากเจอแทนค่ะ

เลยให้ซีชวนแทนมาทานข้าวที่บ้าน ผมไม่ปฎิเสธครับ

พอไปถึงบ้านนั่งลงที่โต๊ะ คุณพ่อของซีดูเป็นผู้ใหญ่มาก ท่านพูดขึ้นมาว่า

เธอเองหรือชื่อแทน แล้วซีเล่าให้พ่อฟังอยู่บ่อย ๆ ซีบอกกับพ่อว่า เธอเป็นคนขยัน

ว่าไงสนใจมาทำงานกับพ่อมั้ย มาทำที่บริษัทพ่อ

ผมอึ้งไม่คิดเลยว่าท่านจะพูดกับผมแบบนี้ ผมรู้สึกดีใจ

ตอนนี้ผมรู้สึกเป็นส่วนนึงในชีวิตของซียังไงไม่รู้ครับ ผมตอบตกลงทันที


หลังจากวันที่ผมไปบ้านซี 2 วัน ผมก็เริ่มงานในบริษัทของพ่อซี

ตำแหน่งที่ผมได้เข้ารับคือตำแหน่ง ผู้จัดการฝ่ายบัญชี

งานส่วนใหญ่จะใช้สมองซะมากกว่า หลังจากนั้นก็ว่าง

วันนึงพ่อของซีก็เดินมาที่โต๊ะทำงานผมแล้วก็บอกว่า

แทนถ้าว่าง ก้อพาซีไปเที่ยวก็ได้นะ พ่อฝากดูแลซีด้วย ผมตอบตกลงไป


ผมและซีในเวลานี้มีความสุขที่สุด ผมมีเวลาให้ซีมากขึ้น

แต่พอผมว่างมากขึ้น ผมก็พูดกับซีว่า ซี.... แทนเบื่อแล้ว แทนอยากทำงาน

แต่ไม่ได้หมายความว่าแทนเบื่อซีนะ แทนจะรับงานตรวจสอบบัญชี

จากบริษัทอื่นมาทำด้วยนะ ซีเห็นด้วยมั้ย

ซีตอบกลับมาว่า ถ้ามันเป็นความต้องการของแทน ซีก็เห็นด้วย

ผมก็รับงานจากบริษัทอื่นเข้ามาทำ เวลาว่างที่ผมเคยมีให้ซีก็ค่อย ๆ หมดลงไป

ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมจะต้องพยายามทำงานให้มากเพื่อที่จะเทียบเท่า

หรือใกล้เคียงซีมากขึ้น ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาที่ผมจะบอกว่ารักเธอ

แต่ในใจแล้วผมรู้สึกได้อย่างไม่ต้องสงสัยแล้วว่าซีคือคนที่ผมอยากอยู่ด้วย

วันนี้เป็นวันเกิดของซี ผมทำงานจนลืมไปเลยว่าวันนี้วันเกิดของเธอ

วันรุ่งขึ้นซีโทรมาหาผมแล้วพูดว่า แทนไม่เคยลืมเลยนะ

แต่ปีนี้แทนลืม เมื่อวานเป็นวันเกิดของซีนะ แล้วเธอก้อร้องไห้

ในเวลานั้นผมเครียดเรื่องงานมาก ผมเลยพูดออกไปอย่างไม่คิดว่า

ไร้สาระน่ะซี แทนต้องทำงานนะ แทนไม่ว่างเหมือนซีนะ

เธอเงียบไปสักพักแล้วซีก้อพูด ขอโทษนะแทน ซีไม่อยากทะเลาะกับแทน

ซีอยากจะใช้เวลาที่เหลืออยู่อย่างมีความสุขโดยมีแทนอยู่เคียงข้างนะ

ผมโกรธที่เธอพูดแบบนี้มาก แต่เงียบไม่ต่อว่าอะไรเธอไป ซีพูดต่ออีกว่า

อีก2วันซีจะไปอเมริกากับแม่ ซีอยากให้แทนไปด้วย ซีขออนุญาตคุณพ่อแล้วนะ

คุณพ่อบอกว่าให้แทนไปด้วยได้ แทนจะไปกับซีมั้ย ผมตอบกลับไปว่า

ช่วงนี้งานยุ่ง ซีไปกับแม่ให้สนุกเถอะ แล้วซีก้อวางหู


ซีเดินทางไปอเมริกากับแม่ 1 เดือน ในเวลาระหว่าง 1 เดือนนี้

ผมไม่ได้ติดต่อกับซีเลย พอซีกลับมากรุงเทพ ผมก้อไม่ได้ไปรับ

หลังจากกลับมาจากอเมริกา ผมกับซีก้อห่างเหินกันไม่ค่อยได้เจอกันเลย

1 เดือนจะได้เจอหน้ากันสัก 2 3 ครั้ง ไม่ได้โทรคุยกันเลยเพราะผมงานยุ่งมาก


ผมทำงานที่บริษัทพ่อซีมา 3 ปีแล้ว ตอนนี้ผมคิดว่าผมพร้อมทุกอย่างแล้ว

มีเงินพอที่จะซื้อบ้าน ซื้อรถ และทุกสิ่งทุกอย่างที่ซื้อได้ด้วยเงิน

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ผมจึงตัดสินใจที่จะขอซีแต่งงาน

แล้วคืนก่อนวันที่ 14 ซีก็โทรมาหาผมที่บ้าน แทน ซีถามอะไรแทนหน่อยได้มั้ย

ผมตอบว่า ได้สิ ซีถามต่อ แทนทำไมถึงขยันทำงานขนาดนี้

แทนขยันเพื่อใคร เพื่ออะไร ผมไม่ตอบกับคำถามของซี แต่พูดกลับไปว่า

พรุ่งนี้แทนจะบอก แทนจะตอบทุกคำถามขอซี

พรุ่งนี้ซีไปสวนสามพรานกับแทนนะ ซีตอบมาว่า ได้


เช้าวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ผมรีบไปที่เต้นท์โชว์รูม ฮอนด้า

ทำสัญญาออกรถป้ายแดง ออกมาแล้วก้อขับไปรับซีที่บ้าน

ผมนึกว่าซีจะตกใจที่ผมขับรถไปรับเธอ แต่ไม่เลยเธอดูอ่อนเพลีย

เหมือนคนไม่สบาย หน้าซีด ผมจึงบอกซีว่า ไว้วันหลังก้อได้นะซี

ซีตอบกลับมาว่า วันนี้แหละ ซีอยากไปวันนี้

ก่อนขับรถออกจากบ้านซี ผมเห็นแม่ซีดูเหมือนจะร้องไห้แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร

พอมาถึงสวนสามพราน ผมเดินจูงมือซีดูดอกไม้ เดินได้สักพัก

ผมก็พาซีมานั่งที่ม้านั่งริมสระน้ำ ซีซบไหล่ผมแล้วพูดกลับผมว่า

แทน ซีรู้นะว่าแทนรักซี แต่ซีอยากให้แทนบอกซีเองจะได้มั้ย แทนบอกซีด้วยว่า

แทนทำไมถึงขยันทำงานขนาดนี้ แทนขยันเพื่อใคร เพื่ออะไร

แล้วคราวนี้ผมก้อบอกเธอทุกอย่างว่า

ซี.........แทนรักซีนะ ทุกอย่างที่แทนขยัน แทนทำเพื่อซี

แทนไม่อยากให้ซีโดนใครดูถูกว่ามาคบกับแทน แล้ววันนี้แทนมีพร้อมทุกอย่างแล้ว

วันนี้แทนคิดว่าแทนใกล้เคียงพอที่จะขอซีแต่งงานแล้ว ซีแต่งงานกับแทนนะ"

แล้วผมก้อหยิบแหวนแต่งงานที่แอบซื้อไว้หมายจะสวมเข้าที่นิ้วของซี

ผมจับมือของซีขึ้น เธอไม่ตอบสนองต่อสิ่งที่ผมทำ ผมจับตัวเธอเขย่า

เธอไม่รู้สึกอะไรเลย ผมจึงอุ้มร่างซีขับรถไปที่โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด

แล้วแล้วระหว่างนั้นผมก้อโทรบอกทุกคนที่เกี่ยวข้องกับซี

มาถึงโรงพยาบาล หมอรีบพาซีเข้าห้องไอซียู ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย

ถามหมอว่าซีเป็นอะไรหมอก้อไม่ยอมบอก ไม่นานพ่อกับแม่ซีก็มาถึงโรงพยาบาล

ผมถามแม่ซีว่าซีเป็นอะไร แม่ซีบอกกับผมว่า ซีเป็นโรคหัวใจ เป็นมาตั้งแต่เด็กแล้ว

ผมอึ้ง ทำไมผมมันโง่อย่างนี้ผมไม่เคยรู้อะไรเลย ไม่เคยรู้ว่าซีเป็นโรคหัวใจ

ผมนั่งภาวนาอยู่หน้าห้องไอซียูว่าขออย่าให้ซีเป็นอะไรเลย

ถ้าซีหายผมจะแต่งงานกับเธอ จะไม่ทิ้งให้เธอเดียวดายอีกต่อไป

ซีอยู่ในห้องไอซียูนานถึง 5 ชั่วโมง หมอก็เดินออกมาจากห้อง

ผมรีบวิ่งเข้าไปเขย่าตัวหมอแล้วถามว่า ซีไม่เป็นไรใช่ไหมหมอ

หมอเงียบสักพักแล้วตอบว่า ผมเสียใจด้วยนะครับ

ผมได้ยินคำนี้ถึงกับทรุดตัวลง แล้วก้อนั่งร